fbpx

Trzymamy rękę na pulsie


Zwrot podatku w związku ze stosowaniem art. 15e ustawy o CIT

CIT

Rewizja stosowanego dotychczas podejścia w zakresie limitowania kosztów uzyskania przychodów, oparta na analizie aktualnej praktyki interpretacyjnej organów podatkowych oraz linii orzeczniczej sądów administracyjnych jest realną szansą na uzyskanie zwrotu podatku.

Regulacje związane z art. 15e ustawy o CIT w zakresie limitowania kosztów uzyskania przychodów – losy przepisu

Wraz z początkiem 2022 r. miało miejsce uchylenie przepisu art. 15e ustawy o CIT, który z uwagi na konstrukcję, zawierał otwarty katalog usług niematerialnych, podlegających limitowaniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów, w wyniku czego pozostawał przedmiotem wielu indywidualnych interpretacji podatkowych oraz wyroków sądów administracyjnych. Stosowanie rozwiązań wynikających z art. 15e ustawy o CIT nie zostało jednak całkowicie wykluczone na gruncie wskazanej ustawy, z uwagi na ich odpowiednie implementowanie w regulacjach związanych z tzw. podatkiem minimalnym, w związku z czym spodziewane są dalsze spory interpretacyjne w tym zakresie. Niemniej w związku z licznymi wyrokami rozstrzygającymi wątpliwości związane z limitowaniem kosztów uzyskania przychodów, zrodzonymi na gruncie art. 15e ustawy o CIT, podmioty stosujące się do rozwiązań wynikających z przedmiotowego przepisu, mogą dokonać analizy dokonywanych dotychczas rozliczeń podatkowych, w celu oceny możliwości wystąpienia o zwrot nadpłaconego podatku CIT za poprzednie lata podatkowe.  

Wątpliwości rozstrzygnięte przez sądy administracyjne – szanse dla podatnika

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. II FSK 364/21 – wyrok prawomocny

Usługa wsparcia technicznego obejmująca swoim zakresem pozyskiwanie i instalację maszyn oraz urządzeń produkcyjnych, koordynowanie projektów inwestycyjnych, wsparcie w zakresie inicjatyw podnoszących produktywność, jak również projekty mające na celu zmniejszenie poziomu odpadów nie stanowi usługi podobnej do wymienionych w art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i tym samym nie podlega limitowaniu. Ponadto, NSA podkreśla, że przy ocenie czy dane czynności mieszczą się w art. 15e ustawy o CIT należy odnosić się do treści świadczenia, nie zaś wyłącznie do klasyfikacji PKWiU, która nie jest elementem decydującym.

Jak wynika z treści wyroku:

„Sąd podziela stanowisko Spółki, że tak opisane usługi wsparcia technicznego mając w przeważającym zakresie charakter materialny i techniczny, sprowadzają się do obsługi technicznej procesu produkcji Spółki. Działania, które noszą cechy niektórych usług wymienionych w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., mają charakter jedynie pomocniczy do “głównej” usługi wsparcia technicznego – obsługi produkcji w zakładach Spółki. Dosadnym wyrazem charakteru omawianej usługi jest element instalacji maszyn i urządzeń produkcyjnych. Wbrew zatem stanowisku Organu interpretacyjnego usługa wsparcia technicznego nie jest usługą podobną do usług wymienionych w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.

(…) Prymat powinien mieć dokładny opis faktów, a nie ich ocena (…). Pogląd ten wynika z treści art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., który to przepis nie zawiera odesłania do klasyfikacji PKWiU. W ocenie Sądu, w postępowaniu interpretacyjnym w niniejszej sprawie, Organ może wspomagać się klasyfikacją PKWiU, jednakże klasyfikacja ta nie ma decydującego znaczenia dla oceny, czy dana usługa mieści się w katalogu czynności (świadczeń) opisanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., bowiem wolą ustawodawcy w przepisie tym mowa o usługach doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze.”

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. II FSK 841/19– wyrok prawomocny

W ocenie sądu, opisane przez podatnika usługi pośrednictwa sprzedaży nie stanowią usług o podobnym charakterze do usług reklamowych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej skarżąca spółka w celu intensyfikacji sprzedaży swoich wyrobów zawierała z podmiotami powiązanymi umowy o świadczenie usługi pośrednictwa w sprzedaży wyrobów produkowanych przez spółkę. Podmioty te w stosunku do spółki pełnią funkcje agentów. Usługi świadczone przez agentów polegają na:

  • wyszukiwaniu potencjalnych klientów na produkty produkowane przez spółkę i
  • pośredniczeniu w zawieraniu przez spółkę umów sprzedaży produktów z klientami.

Pośredniczenie przy zawieraniu umów sprzedaży produktów spółki nie obejmuje bezpośredniego zawierania umowy przez agentów. Z tymi czynnościami powiązane ściśle jest zadanie promowania produktów spółki przez agentów w ramach wyszukiwania potencjalnych nabywców produktów spółki. Zgodnie z umowami zawartymi między konkretnymi agentami i spółką, agenci nie mogą wykorzystywać w celu promocji produktów spółki żadnych innych materiałów promocyjnych niż przekazane im i zatwierdzone przez spółkę.

W ocenie NSA:

„W świetle powyższych konstatacji należało stwierdzić, że brak było podstaw do stwierdzenia w zaskarżonej interpretacji, że czynności agentów w poważającej części mają cechy usług reklamowych. Okoliczności wskazane we wniosku o wydanie interpretacji dotyczące promowania produktów nie stanowią czynności właściwych dla usług reklamowych, lecz czynności stanowiące element usługi pośrednictwa przy zwieraniu umów sprzedaży. Należy też zaznaczyć, że w realiach rozpoznanej sprawy czynności te nie przeważały nad innymi czynnościami pośredników, składającymi się na całość usługi pośrednictwa, którą skarżąca opisała we wniosku o wydanie interpretacji. We wniosku o wydanie interpretacji brak jest stwierdzeń wskazujących na to, że w działalności agentów czynności promocyjne dominują nad pozostałymi czynnościami agentów, które związane są z wyszukiwaniem nabywców i skłanianiem ich do zakupu wyrobów od skarżącej spółki.”

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. I SA/Gl 1746/20 – orzeczenie nieprawomocne

Jak wynika z treści przywołanego orzeczenia, usługi wsparcia IT, przedstawione we wniosku o interpretację, nie stanowią usług o podobnym charakterze do usług.

Spółka złożyła wniosek o interpretację w zakresie klasyfikacji nabywanych usług wsparcia IT pod kątem limitowania kosztów uzyskania przychodów, obejmujących:

  • wdrażanie/implementację nowych rozwiązań/narzędzi z zakresu IT (nabywanych odrębnie od usług wsparcia, których dotyczy niniejszy wniosek),
  • rozwój i bieżące utrzymanie nowych funkcjonalności wykorzystywanego dotychczas (lub nabywanego niezależnie od ww. usług) oprogramowania,
  • przygotowywanie procedur i narzędzi zw. z bezpieczeństwem IT,
  • udzielanie nowych dostępów do sieci i systemu informatycznego Spółki (dla nowych pracowników),
  • udzielanie niezbędnego wsparcia technicznego w zakresie użytkowania oprogramowania (Help Desk),
  • przygotowanie instrukcji, procedur i szkoleń (także dostępnych online) związanych z oprogramowaniem, umożliwiających pracownikom Spółki zapoznanie się z nowymi rozwiązaniami w zakresie IT (obsługa poszczególnych aplikacji, wymiana komentarzy na temat ich funkcjonalności itp.),
  • utrzymanie strony internetowej grupy kapitałowej, a także Internetu grupy kapitałowej, z których korzysta Spółka.

Wniosek nie dotyczy usług IT w zakresie, w jakim polegają one na udzieleniu Spółce licencji na oprogramowanie lub jakichkolwiek innych praw w tym zakresie.

W ocenie organu, wbrew stanowisku spółki, do nabywanych Usług IT w zakresie:

  1. udzielania nowych dostępów do sieci i systemu informatycznego Spółki (dla nowych pracowników) – zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU pod symbolem 62.03.1 jako “Usługi związane z zarządzaniem siecią i systemami informatycznymi”,
  2. przygotowywania procedur i narzędzi zw. z bezpieczeństwem IT, przygotowywania instrukcji, procedur (także dostępnych online) związanych z oprogramowaniem, umożliwiających pracownikom Spółki zapoznanie się z nowymi rozwiązaniami w zakresie IT (obsługa poszczególnych aplikacji, wymiana komentarzy na temat ich funkcjonalności itp.) – zaklasyfikowanych do grupowania PKWiU 70.22.1 “Usługi doradztwa związane z zarządzaniem”,
  3. utrzymywania strony internetowej grupy kapitałowej, a także Internetu grupy kapitałowej, z których korzysta Spółka – zaklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 63.11.12.0 “Usługi zarządzania stronami internetowymi (hosting)” – mają charakter podobny do usług doradczych oraz usług zarządzania i kontroli.

W ocenie sądu:

„We wniosku Skarżąca wskazała, że żadne ze świadczeń składających się na Usługi IT nie polega na udzielaniu porad Wnioskodawcy, a nabywanie przedmiotowych usług przez Spółkę nie skutkuje otrzymaniem żadnej porady lub opinii. Usługi te polegają bowiem na dostarczaniu wsparcia w zakresie IT, w tym w szczególności wdrażaniu/implementacji rozwiązań IT, rozwoju nowych funkcjonalności, udzielaniu dostępów do sieci i systemów, udzielaniu niezbędnego wsparcia o charakterze technicznym itd. Świadczenia te mają walor rutynowy i techniczny.

W przypadku nabywania usług zarządzania i kontroli Usługodawca ponosiłby odpowiedzialność za zarządzenie i kontrolę i przysługiwałoby mu z tego tytułu stosowne wynagrodzenie, tymczasem we wniosku Skarżąca wskazała jedynie, że czynności te mają charakter rutynowego wsparcia w zakresie bieżącego funkcjonowania systemów IT i nie obejmują usług zarządzanie strategią IT Grupy. Nieprawidłowe wykonanie usługi zarządczo-kontrolnej polega na niedołożeniu należytej staranności w podejmowaniu odpowiednich decyzji dotyczących przedsiębiorstwa, zaś nieprawidłowe wykonanie Usług IT będzie polegać będzie przykładowo na braku udzielania nowych dostępów do sieci i systemu informatycznego Spółki (dla nowych pracowników), nieprzygotowywaniu procedur i instrukcji zw. z bezpieczeństwem, czy też na nienależytym wykonaniu usługi polegającej na utrzymywaniu strony internetowej grupy kapitałowej.

Istotą usług zarządzania i kontroli, o których mowa w tym przepisie jest zewnętrzne zarządzanie innym podmiotem za wynagrodzeniem, np. przez firmy centralne (head offices) i holdingi. Z pewnością nabywane przez Skarżącą Usługi IT nie mają takiego charakteru (ani nawet podobnego).”

Wnioski i rekomendacje – w jaki sposób możemy pomóc?

Wskazane powyżej różnice w ocenie zakresu stosowania przepisów dotyczących limitowania kosztów uzyskania przychodów między organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi, jak również mnogość interpretacji podatkowych oraz wyroków znajdujących się w obrocie prawnym dowodzą, że stosowanie przepisu art. 15e ustawy o CIT również w minionych miesiącach budziło uzasadnione wątpliwości. Tym samym, oparcie rozliczeń podatkowych przez spółkę jako podatnika podatku CIT, na wynikach analiz obowiązującej w owym czasie praktyki, nie przesądza o braku zasadności oceny przyjętego podejścia z perspektywy aktualnej praktyki interpretacyjnej lub linii orzeczniczej. Wielu podatników, z uwagi na pojawiające się w danym czasie różnice interpretacyjne, przyjmowało podejście ostrożnościowe w zakresie limitowania kosztów usług niematerialnych, w celu nienarażania się na odmienną ocenę stanu faktycznego przez organy podatkowe.

Co jednak najbardziej istotne, należy wskazać na możliwe pozytywne skutki związane z podjęciem rewizji dotychczas przyjętego podejścia. Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta wywołuje skutki prawne. Zatem analiza dotychczasowych rozliczeń pod kątem aktualnej praktyki interpretacyjnej oraz orzeczniczej może być prostą drogą do uzyskania zwrotu, jak może się okazać, nadpłaconego w istocie podatku.

Zachęcamy Państwa do współpracy w zakresie przeglądu wydatków i analizy dotychczasowego podejścia w zakresie limitowania kosztów uzyskania przychodów w Państwa firmie.

Autor

Seweryn Tomaszewski

Specjalista w Dziale Podatkowym

Zapraszamy do kontaktu

Agnieszka Drożdż-Wilk
Dyrektor Działu Podatkowo-Prawnego, Radca Prawny
+48 604 771 251

Ostatnie artykuły z bloga

Cena usług księgowych – 5 decydujących czynników

Czy warto współpracować z biurami księgowymi? Co decyduje o cenie ich usług? Na te pytania odpowiada Piotr Witek, Partner Zarządzający Moore Polska.

Dobry lider umie podejmować decyzje

Podejmowanie decyzji to nieodzowna część pracy. Dobry lider wie, że musi podejmować je rozsądnie, bo w innym razie konsekwencje mogą być tragiczne.

Praca zdalna – zmiany

13 stycznia 2023 Sejm uchwalił projekt zmian w Kodeksie Pracy dotyczący pracy zdalnej. Zmiany mają wejść w życie w ciągu 2 miesięcy od ogłoszenia ustawy w Dzienniku Ustaw, czyli najprawdopodobniej…
{literal} {/literal}