ESG i raportowanie niefinansowe

Nie każda, ale coraz więcej podmiotów podlega obowiązkowi raportowania ESG. Zgodnie z dyrektywą CSRD, raportować będą musiały duże przedsiębiorstwa, a w perspektywie 2026 r. – także mniejsze firmy działające w łańcuchach dostaw firm objętych regulacjami.

To unijna regulacja, która nakłada obowiązek sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju (ESG). Zastępuje wcześniejszą dyrektywę NFRD i rozszerza obowiązki dotyczące raportowania m​.in. o analizę podwójnej istotności oraz zgodność z ESRS.

To podejście wymagające oceny wpływu firmy na środowisko/społeczeństwo (impact materiality) oraz wpływu tych czynników na firmę (financial materiality). Obie perspektywy muszą być uwzględnione w raportowaniu.

Raport ESG może mieć formę samodzielną lub być częścią raportu zintegrowanego. Zawiera dane ilościowe i jakościowe, KPI, narrację strategiczną oraz opis zarządzania ryzykiem ESG. Moore Polska pomaga przygotować każdy z tych elementów.

Nie. Małe i średnie przedsiębiorstwa coraz częściej są zobowiązane do wdrożenia polityk ESG, ponieważ ich kontrahenci – duże firmy objęte CSRD – wymagają zgodności w całym łańcuchu dostaw.

Tak. Wspieramy zarówno firmy działające globalnie, jak i zagraniczne podmioty prowadzące działalność w Polsce. Pracujemy w języku polskim i angielskim, dostarczając raporty i strategie zgodne z międzynarodowymi standardami.

W kontekście ESG, schematy podatkowe MDR mogą być analizowane jako część działań związanych z ładem korporacyjnym i przejrzystością. Moore Polska pomaga klientom zidentyfikować ewentualne ryzyka MDR, zgodność z przepisami i sposób ich raportowania.

Strategia podatkowa to dokument wskazujący, jak firma zarządza swoimi zobowiązaniami podatkowymi. W kontekście ESG – stanowi część ładu korporacyjnego (G) i wpływa na transparentność oraz ocenę reputacyjną organizacji.

Chociaż terminy realizacji obowiązków dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych wydają się być odpowiednio długie, a progi kwotowe transakcji, inicjujące powstanie obowiązków niekiedy względnie wysokie, odpowiednie podejście wewnątrz przedsiębiorstwa należy wprowadzić już na etapie rozwijania prowadzonego biznesu.

Istotne jest, że realizacja obowiązków w zakresie cen transferowych cieszy się coraz większą uwagą organów podatkowych. Obserwuje się znaczący wzrost kontroli w tym zakresie. Ponadto, organy podatkowe wyposażone są w możliwość recharakteryzacji lub pominięcia transakcji, jeżeli odbiega ona od cen rynkowych. W przypadku złożonych transakcji, ze względu na ich przedmiot lub sposób realizacji, pomiędzy podatnikiem a organem może dojść zatem do wielu nieporozumień.

Dlatego też warto upowszechniać wiedzę w zakresie swojej organizacji obejmującą problematykę cen transferowych, zarówno w drodze doraźnej współpracy z doradcami zewnętrznymi, zajmującymi się zagadnieniem w codziennej pracy, jak i w drodze wsparcia w opracowaniu wewnętrznych procedur.

Ustrukturyzowanie weryfikacji, dla celów identyfikacji obowiązku dokumentacyjnego, zarówno:

samych transakcji – w kontekście określenia transakcji o charakterze jednorodnym oraz ich wartości, jak również
statusu kontrahenta – w kontekście ustalenia miejsca zamieszkania, siedziby oraz zarządu i wykluczenia ich umiejscowienia w raju podatkowym,
— odbyć bowiem może się poprzez sporządzenie wewnętrznej procedury.

Tego rodzaju dokument, pozwoli na określenie etapów, przebiegu oraz usystematyzowanie wniosków z przeprowadzonej weryfikacji transakcji, dzięki czemu jej dokonanie będzie możliwe nie tylko w sposób kumulatywny, w okresie bliskim terminowi sporządzenia dokumentacji cen transferowych, lecz na bieżąco w trakcie roku, równolegle do realizowanych transakcji.